De Sophia-stichting is opgericht ter nagedachtenis aan
Koningin Sophie (1818-1877), echtgenote van Koning Willem III.
De Sophia-Stichting begon als een echte liefdadige
instelling. Op 17 juni 1880 opende de Sophia-stichting haar deuren voor de tijdelijke
verpleging van kinderen van minvermogenden. Rond 1930 werd de verpleging van met
name tbc-patiënten verplaatst naar Kijkduin. Na de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw in
gebruik genomen als kantoor van de PTT en als telefooncentrale. De achter het pand gelegen
panden werden gesloopt en de tuin werd een parkeerterrein.
Het gebouw is ontworpen door de architect H.P. Vogel,
architect en hoofdonderwijzer Bouwkunde aan de Koninklijke Academie van beeldende Kunsten.
De heer Vogel was tevens de architect van onder meer de Koninklijke
Stallen in Den Haag.
Het in neo-renaissance stijl vorm gegeven gebouw bestaat uit twee
bouwlagen met een kap.
De architect zal destijds niet vermoed hebben dat het
gebouw 125 later nog aan een tweede leven zou beginnen met een geheel nieuwe functie.
Herontwikkeling
Het monumentale gebouw met zijn klassieke gevel is het uitgangspunt geweest voor de
herontwikkeling. In Residentie Sophiahof wordt de historische uitstraling gecombineerd met
comfortabele, functionele en ruimtelijke appartementen en woningen.
Het historische deel, een gemeentelijk monument, wordt in
nauw overleg met Monumentenzorg gerenoveerd. De gevels laten een bouwstijl zien met
neo-renaissance vormen en elementen. Het oorspronkelijke gevelbeeld blijft gehandhaafd en
wordt daar waar nodig gerestaureerd en in oude luister hersteld, zoals dat ook met de Passage is gebeurd. Zo worden ook de gootdetaillering en het
oorspronkelijke leien dak terug gebracht.
(bron : Sophiahof
)
