Het Willemspark was in het midden van de 19e eeuw één van
de eerste nieuwe stadswijken buiten de Singels.
Het gebied was tot 1855 een privé-park van de
(Koninklijke) Oranje familie en net als het oude Den Haag zelf omgeven door water (de Singelgracht en de Haagse Beek). In 1849
overleed de Koning (56 jaar oud) en kwam Willem III aan de 'macht' (of wat daar na
"Thorbecke" nog van over was).
Koning Willem II had zich diep in de schulden gestoken en
toen koning Willem III geld nodig had om daar wat aan te doen, heeft hij het park van zijn
vader aan de stad Den Haag verkocht voor f 45.000,-.
Voorwaarde was wel dat er villa's gebouwd zouden worden en
geen aaneengesloten woonblokken. Daarom zijn er (ook nu nog) veel kapitale panden in deze
wijk. Bewoond zijn ze bijna geen van allen meer. Het zijn nu ambassades en
(hoofd)kantoren. De Haagse Beek (Haraga) stroomt nog maar aan
één kant (zichtbaar) langs de wijk naar de Noord Singelgracht.
Wat mij betreft zou de Beek ook langs de Javastraat en de Zeestraat weer (gedeeltelijk)
zichtbaar mogen worden !
Midden in de wijk bevindt zich Plein
1813, met een groot monument ter ere van de stichting van het Koninkrijk
Nederland, dat anno 2004 (gelukkig) is ogeknapt.
Op de tekening hierboven is het park te zien kort na de
dood van Koning Willem II. Het fraaie standbeeld van Descartes
is dan nog aanwezig. Thans staat dat beeld (een beetje verloren) op het Newtonplein.
